มีไม่กี่อย่างที่ทำให้หยุดกึก แขนขาเปลี้ย เพลียแรงอยู่กลางห้างหรือตลาดนัด

บางครั้งอาจเสียสติควบคุมตัวเองไม่ได้ เดินวนไปวนมาอยู่ที่เดิม  ในไม่กี่อย่างมี "กระเป๋า" สวยๆรวมอยู่ด้วย

ใครที่เคยไปมาหาสู่กันอยู่ในExteen คงทราบว่าพักนึงเราเป็นนินจา ผลุบโผล่ๆ หายไป ไม่ค่อยได้อัพเดต

ระหว่างที่หายไป ก็ไม่ได้หายไปเปล่าๆนะ  แอบไปทำอะไรสนุกๆมาด้วยค่ะ

"อิชั้นไปเรียนออกแบบกระเป๋ามา......."

เรียนอยู่ อืม... 4 เดือนได้มังค่ะ หรือ 5 เดือน เรียนนานจนจำไม่ได้   เรียนตั้งแต่ประวัติศาสตร์กระเป๋า  การทำ Reference Book ชนิดของหนัง  ไล่ไปจนขึ้นแบบแพทเทิร์นจากกระดาษ  ลองเย็บจริง แต่อิชั้นเป็นลูกศิษย์ไม่รักดี ไม่ได้ไปเรียนสองคาบสุดท้ายเนื่องจากติดงานพิเศษที่รับปากเค้าไปแล้วว่าจะทำ 

อันนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากกระเป๋าเสื้อของผู้ชาย จำพวกแดนดี้สมัยก่อน อะไรแบบนั้น

นี่ไปเที่ยวญี่ปุ่นค่ะ ลองออกแบบหลังจากได้ยินเพลง Love Letter to Japan ของ Peter Bjorn nd john

ไม่ได้ลงหมดนะคะ  เลือกๆมา

ข้างบนอันนี้ขั้นตอนยากสุด เขียนแบบอธิบายช่าง เขียนไม่ดี กระเป๋าจะบูดเบี้ยวเอาง่ายๆเวลาไปสั่ง ถ้าเจอช่างมีเซ้นท์หน่อยก็แล้วไปหน่ะค่ะ

ถ้าสั่งเย็บ ขั้นตอนก็คงมีแค่นี้

หาแรงบันดาลใจ > ออกแบบ > เขียนแบบ > โยนไปให้ช่างมา ช่างลีเย็บ

แต่ถ้าจะเย็บเองจะต้องมีการสร้างแพทเทิร์น (ยากสุดๆๆไปเล้ยยยยยยย) แล้วก็เย็บเอง (ยากยิ่งกว่าาาาาา)

ได้ลองทำแล้ว น้ำตาจะไหล ทำไมมันยากอย่างนี้ จักรเย็บหนัง หรือจักรคอม้านี้มันใช้ยากชะมัดเลยค่ะ

เรียนมาได้มาลองทำเองสองใบ ใบนึงเย็บเอง (เน่าสุดๆ) อีกไปไปจ้างเค้าขึ้นแบบ  พบว่าราคาแพงหูฉี่

ที่โรงเรียนทีสอนการคิดคำนวนต้นทุนราคาด้วย  พบว่าการทำกระเป๋าเนี่ย ต้นทุนสูงเอาเรื่อง แถมยังสู้กระเป๋าจากจีนไม่ได้ มันเย็บกันยังไงได้ใบและไม่ถึงร้อย บ้าไปแล้ว ไอ้ความฝันตอนช่วงเรียนแรกๆที่คิดว่าจะมีร้านกระเป๋าน่ารักๆเป็นของตัวเองเป็นอันต้องพับไปก่อน

รอมีเงินทุนพอสมควรแล้วจะเปิด

อิชั้นไม่ใช่ลูกศิษย์ที่เก่งกาจอะไรหรอกนะคะ เหอะๆ ดีไซน์ก็ไม่ค่อยจะสู้คนอื่นได้ แถมไม่ได้มีธุรกิจเครื่องหนังที่บ้านเหมือนนักเรียนคนอื่นๆ ก็เรียนเพื่อสนองNeed ตัวเองล้วนๆ ใจรักค่ะ ชอบกระเป๋า ฝันว่าสักวันจะมีร้านขายกระเป๋า รองเท้าของตัวเอง  

แม่บอก

"แกไม่ทำกระเป๋าผ้าขายไปก่อนหล่ะ ต้นทุนถูกจะตาย"

แม่จ๋า ใครบอกแม่ว่าลงทุนไม่เยอะ หนูคำนวนแล้วหาใช่น้อยๆนะคะ เศรษฐกิจแบบนี้จะเหมือนเอาเงินไปทิ้งส้วมหรือเปล่าไม่รู้ แถมเวลาก็ไม่ค่อยจะมี จะทำคงต้องออกจากงาน

ก็เลยเป็นความฝันไปก่อนนะ